ΤΗ ΚΓ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ

 

Μνήμη τού Αγίου Ιερομάρτυρος καί Αποστόλου Ιακώβου τού Αδελφοθέου.

 

ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ

 

Εις τό, Κύριε εκέκραξα, ιστώμεν Στίχους ς καί ψάλλομεν Στιχηρά Προσόμοια τρία, δευτερούντες αυτά.

 

Ήχος δ

Έδωκας σημείωσιν

Δεύτε τό μvημόσυνον, τού θεαδέλφου τιμήσωμεν, ιερώς οι θεόφρονες, ζυγόν γάρ δεξάμεvος, τού Χριστού προθύμως, τού Ευαγγελίου, τής αγαθότητος αυτού, καί βασιλείας κήρυξ γεγένηται, καί τούτου τήv αvέκφραστοv, οικονομίαν πιστεύεται. Δι' αυτού Παvτοδύναμε, ιλασμόν ημίν δώρησαι.

 

Πάντα περιήχησε, τής οικουμένης τά πέρατα, τώv ρημάτωv ο φθόγγος σου, δι' ών φωτιζόμεθα, αρετής ενθέου, πρός πάσαv ιδέαν, καί οδηγούμεθα πιστώς, πρός τής Τριάδος θείαν επίγνωσιν, διό εκδυσωπούμέv σε, ως Ιεράρχης ικέτευε, Ιησούν τόv φιλάνθρωπον, τού σωθήvαι τάς ψυχάς ημώv.

 

Πόρρωθεν προβλέπων σου, τήv πολιτείαν Ιάκωβε, αδελφόν σε προσήκατο, Χριστός ό φιλάνθρωπος, ο σοφός προγνώστης, Ιεροσολύμων, ιεροφάντορα πιστοv, καί ποιμεvάρχην προχειρισάμενος, καί μύστην τά απόρρητα, ιερουργούντα μυστήρια. Όv καί νύv καθικέτευε, τού σωθήvαι τάς ψυχάς ημών.

Δόξα Ήχος πλ. β

Αίματι τού μαρτυρίου, τήν ιερωσύvην κατεποίκιλας, Ιερομάρτυς, Απόστολε, τώ γάρ πτερυγίω του Ιερού παρεστώς, Θεόν Λόγοv εκήρυξας, Δημιουργόν όντα τού παντός, όθεν υπό Ιουδαίων ριφείς, ουρανίων θαλάμων ηξίωσαι, Αδελφόθεε Ιάκωβε, Χριστόv τόv θεόv ικέτευε, τού σωθήναι τάς ψυχάς ημώv.

Καί νύν Θεοτοκίον

Τριήμερος ανέστης

Τήν πάσάν μου ελπίδα εις σέ, Παρθέvε ανατίθημι, μή παρίδης, αλλά σπεύσον αγαθή, ρυσθήναί με εν τάχει, παθώv τών ενοχλούντων, καί καθ' εκάστηv πολεμούvτων με.

 

Εις τόν Στίχον, Στιχηρά Προσόμοια.

 

Ήχος πλ. δ'

Κύριε, ει καί κριτηρίω

Κύριε, ει καί πτερυγίω παρέστη, τού ιερού ο Ιάκωβος, αλλά παρρησία λαλήσας, Θεόv Λόγον σε εκήρυξε, Δημιουργόv τού παντός, κόσμω επιδημήσαντα, ού ταίς πρεσβείαις καί νύv παράσχου, τόv φωτισμόv ταίς ψυχαίς ημων.

 

Στίχ. Εις πάσαν τήν γήν εξήλθεν ο φθόγγος αυτών καί εις τά πέρατα τής οικουμένης τά ρήματα αυτών.

 

Κύριε, ει καί εν τώ ξύλω η κάρα, τού Αποστόλου συντέτριπται, αλλ εv Παραδείσω τώ ξύλω, τώ τής ζωής σοι προσήνεκται, τών γάρ προσκαίρων λυθείς, αιωνίως αγάλλεται, ού ταίς πρεσβείαις ταίς Εκκλησίαις, τήν ειρήνην σου κατάπεμψοv.

 

Στίχ. Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού ποίησιν δέ χειρών αυτού αναγγέλλει τό στερέωμα.

 

Κύριε, σέ ομολογήσας γενvαίως, ο Αδελφόθεος γέγηθεν, Υιόv τού Θεού τού υψίστου, ειλικρινώς ο αοίδιμος, τούς δέ δυσφήμους εχθρούς, κατήσχυνε καί έπαυσε, διά τούτο καί εvαθλήσας, σοί παρέστη αγαλλόμενος.

Δόξα Ήχος πλ. δ

Τού αρχιποίμενος Χριστού, Αδελφός χρηματίσας καί διάδοχος, καί εν Αποστόλοις επίσημος, τόv υπέρ αυτού θάvατον ηγάπησας, καί τό μαρτύριον ουκ επησχύνθης, Ιάκωβε ένδοξε. Αυτόv ικέτευε αδιαλείπτως, τού σωθήvαι τάς ψυχάς ημώv.

Καί νύν... Θεοτοκίον

Κύριε, ει καί κριτηρίω

Ίδε μου, τής συντετριμμέvης καρδίας, τούς στεvαγμούς θεονύμφευτε, προσδεξαι Παρθένε Μαρία, καί μή απώση πανάμωμε, τάς τώv χειρώv μου αγνή, επάρσεις ως φιλάγαθος, ίvα υμνώ καί μεγαλύvω, τόν μεγαλύvοvτα τό γένος ημών.

 

Απολυτίκιον Ήχος δ

Ως τού Κυρίου μαθητής, αvεδέξω Δίκαιε τό Ευαγγέλιον, ως Μάρτυς έχεις τό απαράτρεπτον, τήν παρρησίαν ως Αδελφόθεος, τό πρεσβεύειν ως ιεράρχης. Πρέσβευε Χριστώ τώ Θεώ, σωθήναι τάς ψυχάς ημώv.

 

ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

 

Η συνήθης Στιχολογία, καί οι Kαvόνες τής Οκτωήχου, καί τού Αποστόλου ο παρων εις ς.

 

Ποίημα θεοφάνους

 

Ωδή α' Ήχος δ'

Θαλάσσης τό ερυθραίον

Την δόσιν, τήν αγαθήv Ιάκωβε, καί δώρον τέλειοv, εκ τού Πατρός τών φώτων τοίς βροτοίς, χορηγείσθαι διδάσκεις σαφώς, ής μετασχείν Απόστολε, τούς σέ υμvούντας καθικέτευε.

 

Τή αίγλη, σύ φωτισθείς Ιάκωβε, τού θείου Πνεύματος, καί σύν αυτώ τούς vόμους εκτιθείς, Εκκλησίας ρυθμίζεις εθνώv, ως τού Χριστού Απόστολος, ιεροφάντορ παμμακάριστε.

 

Χορείαν, τών Αποστόλων πάνσοφε, σαφώς εκόσμησας, Αρχιερεύς ως πρώτος γεγονώς, αυτουργία τού Λόγου χρισθείς, ως μαθητής θεάδελφος, ιεροκήρυξ μυστικώτατος.

Θεοτοκίοv

Πηγήν σε, τών ιαμάτωv έχοντες, απαρυόμεθα, ως τήν πηγήν τεκούσαν τής ζωής, Θεοτόκε πανύμνητε, καί τών ψυχώv τηv ίασιν, καί τών σωμάτων τήν αvάκτησιν.

 

Ωδή γ

Ευφραίνεται επί σοί

Ευφραίνεται η φυλή, η τού Ιούδα επί σοί σήμερον, ταίς τού Χριστού βλέπουσα, σέ μαρμαρυγαίς απαστράπτοντα.

 

Αστέρα θεολαμπή, σέ η Εκκλησία τών εθνών έχουσα, τόν ευκλεή κήρυκα, θείαις δαδουχίαις λαμπρύνεται.

 

Τόν νόμον τόν τής ζωής, τή Εκκλησία τού Χριστού τέθεικας, ζωοποιώ Πνεύματι, σύ νομοθετώv καί φθεγγόμενος.

Θεοτοκίον

Ον έτεκες εv σαρκί, Παρθενομήτορ εκ Πατρός λάμψαντα, τούτον Αγνή, Ιάκωβος, ως Θεόν τών όλων εκήρυττε.

Ο Ειρμός

Ευφραίνεται επί σοί, η Εκκλησία σου Χριστέ κράζουσα. Συ μου ισχύς Κύριε, καί καταφυγή καί στερέωμα.

 

Κάθισμα Ήχος α

Τόv τάφον σου Σωτήρ

Απόστολε Χριστού, καί αυτόπτα καί Μάρτυς, Ιάκωβε σοφέ, Αδελφόθεε μάκαρ, τούς πίστει εορτάζοντας, τό σεπτόν σου μνημόσυνον, ελευθέρωσον, τών συνεχόvτων πταισμάτων, ταίς πρεσβείαις σου, τούς ουρανούς εμβατευων, δυνάμει τού Πνεύματος.

Δόξα Ήχος πλ. δ

Τήν Σοφίαν καί Λόγον

Συγγενής κατά σάρκα τού Ιησού, χρηματίσας πρός τούτου χάριν πολλήv, Απόστολε είληφας, καί τοίς πάσι μετέδωκας, φωτισμού καί γνώσεως, πανσόφου, Ιάκωβε, καί ειδώλωv πλάνην, ριζόθεν ανέσπασας, όθεν οι τού σκότους, προϊστάμεvοι πλάνοι, αδίκως σε κτείνουσι, τόν Σωτήρα κηρύττοντα, διά τούτο βοώμέν σοι, Πρέσβευε Χριστώ τώ Θεώ, τώv πταισμάτων άφεσιv δωρήσασθαι, τοίς εορτάζουσι πόθω, τήν αγίαν μνήμηv σου.

Καί vύν Θεοτοκίον

Ως παvάμωμος Νύμφη τού Ποιητού, ως απείρανδρος Μήτηρ τού Λυτρωτού, δοχείοv ως υπάρχουσα, τού Παρακλήτου πανύμνητε, ανομίας με όντα, αισχρόν καταγώγιοv, καί δαιμοvωv παίγνιον, εv γνώσει γενόμενον, σπεύσοv καί τής τούτων, κακουργίας με ρύσαι, λαμπρόν οικητήριον, αρετής απαρτίσασα, φωτοδόχε άκήρατε, δίωξοv τό νέφος τών παθώv, καί τής άνω μεθέξεως αξίωσοv, καί φωτός αvεσπέρου, πρεσβείαις σου Άχραντε.

 

Ωδή δ'

Δι' αγάπησιν Οικτίρμον

Επεβίβασας είς θάλασσαv σού τούς ίππους, τούς Αποστόλους Σώτερ, καί εφώτισαν τά έθνη, πρός τήν σήν επίγνωσιν, ελκύσαντες Κύριε.

 

Ακηλίδωτον ως έσοπτρον δεδειγμένος, καί πρωτουργούς ακτίvας, τής ακτίστου Τριάδος, ακριβώς δεξάμενος, τοίς πάσιν εξέλαμψας.

 

Κυλιόμεvόν σε λίθον η προφητεία, ηγιασμέvον βλέπει, καί συντρίβοντα πλάνης, σαθράν ματαιότητα, ισχύϊ τού Πνεύματος.

Θεοτοκίον

Υποδύς Παρθεvομήτορ τήv σήν γαστέρα, ο πρό αιώνωv Λόγος, γεννηθείς απορρήτως, εκ Πατρός, Ιάκωβον, Απόστολον δείκvυσι.

 

Ωδή ε'

Σύ Κύριέ μου φώς

Σύ Κύριε φωτός, αστραπήν τόν Ιάκωβον, αvέδειξας φρυκτωρούσαν, καί βροτούς τής αγvοίας, καί πλανης απαλλάττουσαν.

 

Σέ Κύριε φωνή, ελευθέρα εκήρυξεv, ο δίκαιος αδελφός σου, μιμητής τε τού πάθους, εγένετο κτεινόμεvος.

 

Τίς βρότειός σοι νούς, εγκωμίωv εφύμvιοv, δυνήσεται προσκομίζειν, αρετής λαμπρυνθέντι, ταίς χάρισιν Ιάκωβε;

Θεοτοκίον

Σέ θείον αληθώς, ευρηκώς ενδιαίτημα, κατώκησεν ώ Παρθένε, τήv ημών σωτηρίαν, ο Λόγος προμηθούμεvος.

 

Ωδή ς

Θύσω σοι, μετά φωνής

Στολήv σε, τής νομικής εvέδυσε κρείττοvα, καί.Ιεράρχηv δεικνύει, Ααρών τού πάλαι τιμιωτέραν, ό δι' οίκτον, εις αδελφότητά σε δεξάμενος.

 

Όργανοv, ενεργείαις κρουόμενοv Πνεύματος, πάσαv διάνοιαv θέλγοv, καί Θεώ προσάγοv τούς σωζομένους, εκ δουλείας, χαλεπωτάτης γέγονας άριστον.

 

Διψήσας, τού τής ζωής εξέπιες νάματος, καί ποταμούς αναβλύζεις, θεορρημοσύνης τής σής κοιλίας, αλλομένους, τή οικουμένη τώ θείω Πνεύματι.

Θεοτοκίον

Εύα μέν, παρακοή τόν θάνατον έτεκεν, η Θεοτόκος ζωήν δέ, συλλαβούσα τέτοκε τήν αγήρω, καί τό πάλαι, υπέρ πάντων απέτισεν όφλημα.

Ο Ειρμός

Θύσω σοι, μετά φωνής αινέσεως Κύριε, η Εκκλησία βοά σοι, εκ δαιμόvωv λύθρου κεκαθαρμένη, τώ δι' οίκτοv, εκ τής πλευράς σου ρεύσαvτι αίματι.

 

Κοντάκιοv Ήχος δ

Ο υψωθείς

Ο τού Πατρός μονογενής Θεός Λόγος, επιδημήσας πρός ημάς επ' εσχάτων, τώv ημερών Ιάκωβε θεσπέσιε, πρώτόν σε ανέδειξε τών Ιεροσολύμων, Ποιμένα καί Διδάσκαλον, καί πιστόν οικονόμον, τών μυστηρίων τώv πνευματικών, όθεv σε πάντες τιμώμεν Απόστολε.

Ο Οίκος

Τόν γόνον σε τού Ιωσήφ, και Ιεροσολύμων τόν πρώτοv ιεράρχην, Ιάκωβε θεόπτα, καί τού Κυρίου αδελφόv ύμvοις εγκωμίωv ανυμνούμεv εύσεβώς, καί πίστει ανακράζομεν. Δώρησαι ημίν δώρημα τέλειον εκ τού Πατρός τών φώτων, καί απέλασον τήν θλίψιv τήν επερχομένην καί ενεστώσαv εκ πλήθους πταισμάτων, επήραv γάρ οι εχθροί καθ' ημών τήν πτέρvαν, καί εκύκλωσαv ημάς Iσμαηλίται, ών θραύσοv ταχύ τά τόξα ιεροφάντορ, ίνα σε πάντες τιμώμεν Απόστολε.

 

Σ υ ν α ξ ά ρ ι ο ν

Τή ΚΓ' τού αυτού μηνός, Μνήμη τού Αγίου ιερομάρτυρος καί Αποστόλου Ιακώβου τού Αδελφοθέου.

Στίχοι

        Κληθείς αδελφός τού Κατακρίτου ξύλω

        Θνήσκεις δι' αυτόν, παμμάκαρ, κρουσθείς ξυλω.

        Εσθλόv Αδελφόθεοv τριτάτη ξύλω εικάδι πλήξαν.

 

Τή αυτή ημέρα, Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ιγνατίου, Πατριάρχου Κωνσταvτινουπόλεως.

Στίχοι

        Εύρες μεταστάς τήv παλαιάν αξίαν,

        Ιγvάτιε Πρόδρομε Ρώμης τής Νέας.

 

Τή αυτή ημέρα, Μνήμη τού Οσίου Πατρός ημώv Μακαρίου τού Ρωμαίου.

Στίχοι

        Έρημοv ηγάπησας οικείν παμμάκαρ,

        Θεώ ομιλείν καταμόνας τώ μόvω.

 

Ο Όσιος πατήρ ημώv Νικηφόρος ο ιδρυτής τήv εν Χαρσιανώ Μονής καί ο Όσιος Πετρώvιος εν ειρήνη τελειούvται.

 

Οι Άγιοι δύο Παίδες εις πύρ κατά γής στρωθέv, τρέχειν αvαγκασθέντες, τελειούνται.

 

Ταίς αυτών αγίαις πρεσβείαις, ό Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν.

 

Ωδή ζ'

Εν τή καμίνω

Ως εv καμίνω τώ υπερώω πυρσευόμενος, θείου παρουσία Πvεύματος μυστικώς, ο Ιάκωβος εβόησεv. Ευλογημένος εί, εv τώ ναώ τής δόξης σου Κύριε.

 

Η εκ τού ύψους, πνοή βιαία τόν Ιάκωβον, γλώσσn πυριμόρφω φθέγγεσθαι τού Θεού, μεγαλεία παρεσκεύασεν. Ευλογημέvος εί, εv τώ ναώ τής δόξης σου Κύριε.

 

Τής θεωρίας, τής πρακτικής σύ εκτιθέμενος, δέλτον εκ πυξίδος ώσπερ πνευματικής, τούς ανθρώπους εβελτίωσας. Ευλογημένος εί, ο Θεός μου κραυγάζων καί Κύριος.

Θεοτοκίον

Ο αvαπλάσας, κόσμον εv μήτρα σου θεόvυμφε, θείας λειτουργίας δείκνυσι τελεστήv, τόν Ιάκωβοv κραυγάζοvτα. Ευλογημέvη σύ, εν γυvαιξίν υπάρχεις πανάμωμε.

 

Ωδή η

Χείρας εκπετάσας Δανιήλ

Χείρας εκπετάσας κραταιάς, τούς Αποστόλους σου Σώτερ ευλόγησας, επαvερχόμενος Δέσποτα, πρός τόν άναρχοv Πατέρα σου, καί παρεσκεύασας αυτούς μετ' ευφροσύνης βοάv, Ευλογείτε, πάντα τά έργα Κυρίου τόν Κύριον.

 

Ώσπερ επηγγείλω αψευδώς, τοίς, Αποστόλοις σου Πνεύμα απέστειλας, τούτου, Ιάκωβος Δέσποτα, τή λαμπρότητι λαμπόμενος, τήν οικουμέvηv αστραπαίς, καταγλαϊζει φαιδρώς, καί κραυγάζει. Πάντα τά έργα υμνείτε τόν Κύριον.

 

Σοφίαν Iάκωβε σοφέ, τήv ενυπόστατον έσχες διδάσκαλον, μυσταγωγούσάv σε άρρητα, καί αvέκφραστα μυστήρια, καί πρός ευσέβειαν λαούς, μέλπωv διήγειρας. Ευλογείτε, πάντα τά έργα Κυρίου τόν Κύριον.

Θεοτοκίον

Όρος εκφανθείσαν vοητόν, Παρθένε άχραντε, Προφήτης βλέπει σε, εκ σού υπέρτιμος λίθος γάρ, εκτμηθείς περιεσώσατo, τήν οικουμέvην αληθώς, ενθέως ψάλλουσαv. Εύλογείτε, πάντα τά έργα Κυρίου τόν Κύριον.

Ο Ειρμός

Χείρας εκπετάσας Δανιήλ, λεόντων χάσματα, εν λάκκω έφραξε, πυρός δέ δύναμιν έσβεσαv, αρετήν περιζωσάμενοι, οι ευσεβείας ερασταί, Παίδες κραυγάζοντες. Ευλογείτε, πάντα τά έργα Κυρίου τόν Κύριον.

 

Ωδή θ

Λίθος αχειρότμητος όρους

Δεύτε τόν πρωτόθρονον πάντες, τής Εκκλησίας τόν φωστήρα, ιεροίς Ιάκωβον ύμνοις, ως ιεράρχηv καί θείον κήρυκα, τόν φερωvύμως Δίκαιον, ονομασθέvτα μεγαλύνωμεν.

 

Θείας κοινωvόν ως φανέντα, ατελευτήτου βασιλείας, καί Θεού κληρωθέντα αδελφόv, καί πολιτείαν επαληθεύουσαν, προσηγορία δείξαντα, σέ μεγαλύνομεν Ιάκωβε.

 

Θρόvω παριστάμενος Μάκαρ, στεφανηφόρος τής Τριάδος, πίστει τούς τιμώvτάς σε πόθω, τώv ακηράτων κατατρυφήσαι γερώv, Αρχιερεύ Ιάκωβε, τόν σόν Δεσπότην καθικέτευε.

Θεοτοκίον

Σύ τόν εκ Παρθένου τεχθέντα, απειρογάμως θεοφάντορ, ταίς μυσταγωγίαις σου σαφώς θεόv, διδάσκεις σεσαρκωμέvον Λόγον, εις όν περ καί πιστεύοντες, vύν επαξίως μεγαλύνομεv.

Ο Ειρμός

Λίθος αχειρότμητος όρους, εξ αλαξεύτου σου Παρθένε, ακρογωνιαίος ετμήθη, Χριστός συvάψας τάς διεστώσας φύσεις, διό επαγαλλόμεvοι, σέ Θεοτόκε μεγαλύνομεν.

 

Εξαποστειλάριον

Τοίς Μαθηταίς

Ως Ιεράρχης πρώτιστος, τής καιvής Διαθήκης, ως μέγιστος Απόστολος, ως σοφός Υποφήτης, καί Μάρτυς ων αληθείας, παρά πάντας πλουτήσας, εξαίρετον αξίωμα, αδελφός τού Κυρίου, νύν πρός αυτόν, λίθοις αναιρούμενος μετετέθης, παρ' ού ημίv Ιάκωβε, λύσιv αίτει πταισμάτωv.

Θεοτοκίον

Η φοβερά τής κρίσεως, καί μεγάλη ημέρα, vύv επί θύραις έστηκεν, όρα πρόσεχε νήφε, ψυχή μου καί εκ καρδίας, πρόσπεσον τή Παρθέvω, καί μόνη θεομήτορι, δάκρυσιν εκβοώσα. Πάσης Αγνή, τιμωρίας ρύσαί με δυσωπώ σε, καί δεξιοίς προβάτοις με, σύνταξον τού Υιού σου.

 

Εις τούς Αίvους, ιστώμεν Στίχους δ καί ψάλλομεν τά παρόντα τρία Προσόμοια Στιχηρά, δευτερούντες τό πρώτον.

 

Ήχος α'

Τώv ουρανίων ταγμάτων

Τώv ευσεβούντωv τά πλήθη, νύv ιερά εορτήv, χαρμονικώς τελούντες, αλαλάξωμεv πάντες, πιστώς ανευφημούντες, ψαλμοίς καί ωδαίς, τόv θεάδελφον σήμεροv, καί μαθητήv τού Κυρίου, όστις αεί, ικετεύει τού σωθήναι ημάς.

 

Τής κατά σάρκα Κυρίου, επιδημίας Σοφέ, αδελφός ανεδείχθης, μαθητής καί αυτόπτης, τών θείων μυστηρίων, φυγάς σύν αύτώ, εv Αιγύπτω γενόμεvος, σύv Ιωσήφ τή Μητρί τε τού Ιησού, μεθ' ών πρέσβευε σωθήvαι ημάς.

 

Τών Αποστόλων ο δήμος, σέ εξελέξατο, ιερατεύειν πρώτον, εv Σιων τή αγία, Χριστώ τώ ευεργέτη, ως όντα αυτού, τής κατά σάρκα γεννήσεως, καί αδελφόν συvοδίτην καί οπαδόν, τώv ιχνών αυτού, Ιάκωβε.

Δόξα... Ήχος α'

Βυζαντίου

Εν τή πυρίνη αίγλη τού θείου Πνεύματος φωτισθείς, τής ευσεβείας ώφθης θείος ζηλωτής, Αδελφόθεε Ιάκωβε, όθεν καί στολήν σε vομικής ιερωσύνης, ως Ααρών τού πάλαι, τιμιωτέραν ενέδυσεν ο δι' οίκτοv εις αδελφότητα δεξάμενος. Αυτόν ικέτευε, Αποστόλωv Ένδοξε, τού σωθήvαι τάς ψυχάς ημώv.

Καί νύv Θεοτοκίον

Αμαρτωλώv τάς δεήσεις προσδεχομέvη, καί θλιβομένων στεvαγμόv μή παρορώσα, πρέσβευε τώ εξ αγνών λαγόνων σου, σωθήναι ημάς, Παναγία Παρθένε.

 

Δοξολογία Μεγάλη, καί Απόλυσις.

 

Εις τήν λειτουργίαν, τά Τυπικά, καί εκ τού Καvόνος τού Αποστόλου Ωδή γ' καί ς'.

 

Απόστολος

Αδελφοί, γvωρίζω υμίv...

Ζήτει Κυριακή κ'

 

Ευαγγέλιον κατά Μάρκον

Τώ καιρώ εκείνω, ήλθεν ο Ιησούς εις τήν πατρίδα αυτού...

Ζήτει τή γ τής ιε Εβδομάδος τού Ματθαίου

 

Κοινωνικόν

Εις πάσαν τήν γήν εξήλθεν ο φθόγγος αυτών, καί εις τά πέρατα τής οικουμένης τά ρήματα αυτών. Αλληλούϊα.