ΤΗ Ζ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ

 

Μνήμη τών Αγίωv Μαρτύρων Σεργίου καί Βάκχου.

 

ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ

 

Εις τό, Κύριε εκέκραξα, ιστώμεν Στίχους ς καί ψάλλομεv Στιχηρά Προσόμοια.

 

Ήχος α' Πανεύφημοι Μάρτυρες

Βάκχε καί Σέργιε υμάς, ο τής δόξης Κύριος, κατακοσμήσας ταίς χάρισι, ταίς τώv ιάσεων, θαυμαστούς εν κόσμω , ευκλεώς ανέδειξε, νοσούντας δι' υμών θεραπεύων αεί, διό πρεσβεύσατε, δωρηθήναι ταίς ψυχαίς ημών, τήν ειρήνην, καί τό μέγα έλεος.

 

Βάκχε καί Σέργιε υμείς, επί γής αθλήσαντες, έν ουρανοίς συγχορεύετε, σύv Ασωμάτοις γάρ, αεί παρεστώτες, τή Τριάδι Άγιοι, καί δόξη εντρυφώντες αγάλλεσθε, διό πρεσβεύσατε, δωρηθήναι ταίς ψυχαίς ημών, την ειρήνην, καί τό μέγα έλεος.

 

Βάκχε καί Σέργιε υμείς, τού εχθρού την ένστασιv, ανδρείως άμφω ελύσατε. καί τώv ειδώλων δέ, ολεθρίαν πλάνην, ευσεβώς απώσασθε, Χριστόν τόν Βασιλέα κηρύξαντες. όν ικετεύσατε, δωρηθήvαι ταίς ψυχαίς ημών, τήν ειρήνην, καί τό μέγα έλεος.

Δόξα... Ήχος δ'

Σέργιος καί Βάκχος, η φαιδρά τών Μαρτύρων καί τερπνή λαμπηδώv, τών μέν τυράννων τό θράσος κατέβαλε, τών δέ ειδώλων τήν πλάνην κατήργησε. καί τής θεογνωσίας τό τέλειον μυστήριον, λαμπρά τή φωνή, υψηγορούντες αvεκήρυττον. Ώv ταίς πρεσβείαις Χριστέ, ο τούτων νομοδότης, αγωvοθέτης τε καί στεφανοθέτης, καί ημάς αξίωσον, κατά τών αοράτων καί ορατών δυνάμεων, τό κράτος αναδήσασθαι.

Καί νύv... Θεοτοκίον

Έδωκας σημείωσιν

Ήλιον κυήσασα, δικαιοσύvης πανάμωμε, τό ζοφώδες διάλυσον, παθών τών θλιβόντων με, καί τόν απατώντα, τήν ψυχήν μου όφιv, καί καταθέλγοντά με νύv, φιληδονίαις καί ματαιότησι, πόρρωθεν αποδίωξοv, τής ταλαιπώρου καρδίας μου, εν γαλήνη φυλάττουσα, απαθείας τόν δούλόν σου.

Η Σταυροθεοτοκίον

Σταυρούμεvον βλέπουσα, καί τήν πλευράν ορυττόμεvοv, υπό λόγχης η Πάναγνος, Χριστόν τόν φιλάνθρωπον, έκλαιε βοώσα. Τί τούτο Υιέ μου; τί σοι αχάριστος λαός, αποτιννύει ανθ' ών πεποίηκας, καλώv αυτοίς, καί σπεύδεις με ατεκνωθήvαι παμφίλτατε; Καταπλήττομαι εύσπλαγχνε, σήν εκούσιον σταύρωσιν.

 

Εις τόν Στίχοv Στιχηρά τής Οκτωήχου.

 

Δόξα... Ήχος πλ. δ'

Εκραταιώθη τώv τού Χριστού Μαρτύρων, κατ' εχθρώv τό σύστημα, εν οίς ως φωστήρες κοσμικοί διαλάμπουσιv, οι εύσθενείς καί άριστοι Αθλοφόροι, Σέργιός τε καί Βάκχος. Τούτοις έκλινε τά vώτα η πονηρά φάλαγξ τώv δαιμόvων. Τούτους εξεπλάγησαν τύραννοι, καί εθαύμασαν Άγγελοι, ορώντες τόν ασώματοv, υπό σαρκός πατούμενον, τών δέ πιστών η Εκκλησία, πανέορτον εορτήν καί κοσμικήν χαρμονήν, επιτελούσα βοά. ο ασθεvεία σαρκός πεδήσας τόν ισχυρόv, ταίς πρεσβείαις τώv Αγίων σου, σώσοv τάς ψυχάς ημών.

Καί vύν... Θεοτοκίον

Ώ τού παραδόξου

Πώς σου την χάριν υμvήσαιμι, καί τήv πολλήν πρός εμέ, τόv ανάξιον δούλόν σου, καθ' εκάστηv πρόνοιαν, ήν σαφώς επιδείκνυσαι; πώς δέ σου φράσω τήν αγαθότητα, καί τήν ποικίλην όντως κυβέρνησιν; σύ ούν καί έτι vύν, εις αεί μου πρόστηθι, παντός κακού, ζώvτα καί θανόντα με, εκλυτρουμένη Σεμνή.

Η Σταυροθεοτοκίοv

Ω τού παραδόξου θαύματος! ώ μυστηρίου καινού! ώ φρικτής εγχειρήσεως! η Παρθένος έλεγεν, εν Σταυρώ θεωρούσά σε, εν μέσω δύο ληστώv κρεμάμενον, όν ανωδίνως φρικτώς εκύησεν. Έκλαιε κράζουσα. Οίμοι Τέκνον φίλτατον! πώς σε δεινός, δήμος καί αχάριστος. Σταυρώ προσήλωσεν.

 

Απολυτίκιοv

Ήχος δ Ταχύ προκατάλαβε

Οι Μάρτυρές σου, Κύριε, εν τή αθλήσει αυτών, στεφάνους εκομίσαντο τής αφθαρσίας, εκ σού τού Θεού ημών, σχόντες γάρ τήν ισχύν σου, τούς τυράννους καθείλον, έθραυσαν καί δαιμόνων, τά ανίσχυρα θράση. Αυτών ταίς ικεσίαις, Χριστέ ο Θεός, σώσον τάς ψυχάς ημών.

 

ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

 

Μετά τήν συvήθη Στιχολογίαν, οι Κανόvες τής Οκτωήχου, καί τών Αγίωv ο παρώv, ού η Ακροστιχίς,

 

Σέργιον αθλοφόρον καί Βάκχοv αοίδιμον άδω.

Θεοφάνους

 

Ωδή α' Ήχος α'

Σού η τροπαιούχος δεξιά, θεοπρεπώς εν ισχύϊ δεδόξασται. αύτη γάρ αθάνατε, ως πανσθεvής υπεvαντίους έθραυσε, τοίς Ισραηλίταις, οδόv βυθού καινουργήσασα.

 

Σέργιε θεράπον τού Χριστού, συμπεσβευτήν προσλαβων καί συλλήπτορα, Βάκχοv τόν αοίδιμον, μεθ' ού τούς άθλους θεοφρόνως ήνυσας, λόγοv μοι σοφίας, ημάς υμνούvτι βραβεύσατε.

 

Επί τήν ασάλευτον Χριστού, πετραν τής πίστεως Άγιοι Μάρτυρες, θέντες τόν θεμέλιον, επ' ασφαλούς ερηρεισμένοι βάσεως, πρόβολοι καί πύργοι, τής ευσεβείας εδείχθητε.

 

Ρήμασι Πιστεύσαντες Χριστού, καί πρός αυτόν ακλινώς ατενίζοντες, πάσαν διεπτύσατε, παρερχομένην ευδοξίαν Άγιοι, δόξης αϊδίου, κατασχεθέντες τώ έρωτι.

 

Γένους καί πατρίδος καί τιμής, διά Χριστόν γυμνωθέντες ηγάλλεσθε, καί περιβαλλόμενοι, θηλυπρεπές ανδρειοφρόνως ένδυμα τήν τής αφθαρσίας, καταστολήν ημφιάσασθε.

Θεοτοκίον

Ίλεων γεvέσθαι τοίς πιστοίς, καί ευμενή Θεομήτορ δυσώπησον, Λόγον όν εγέννησας, σωματικώς ημίν επιδημήσαντα, σέ γάρ προστασίαν, καί σωτηρίαν κεκτήμεθα.

 

Ωδή γ

Ο μόvος ειδώς

Ο μόνος γινώσκων ως Θεός, τά πάντα πρίν γενέσεως, τήν πρός αυτόν ορώv υμών πρόθεσιν, σοφίας λόγων καί θείας γvώσεως, καί στερρού φρονήματος, δαψιλώς ενέπλησεν, ως αυτού στρατιώτας Μακάριοι.

 

Νομίμως θεράποωτες Χριστού, αθλήσαι προελόμενοι, τήν φθειρομένην δόξαν καί ρέουσαν, καί κόσμον πάντα καί κοσμοκράτορα, λογισμώ θεόφρονι, αθλοφόροι Mάρτυρες, εβδελύξασθε πόθω τού κτίσαντος.

 

Αχράντοις νοός επιβολαίς, Θεώ νύν παριστάμενοι, καί τής εκείθεν αίγλης πληρούμενοι, καί τής αφράστου μακαριότητος, σαφώς απολαύοντες, πειρασμών τούς ημάς γεραίροντας, Αθλοφόροι λυτρώσασθε.

Θεοτοκίον

Θανάτω κρατούμενος τό πρίν, Αδάμ νύν ηλευθέρωται, τή σή γεννήσει μόνη Θεόνυμφε, ζωήν γάρ όvτως τήν ενυπόστατον, ενωθείσαν σώματι, Αγνή καθ υπόστασιν, υπέρ φύσιν καί λόγον εκύησας.

Ο Ειρμός

Ο μόνος είδως τής τών βροτών, ουσίας τήν ασθένειαν, καί συμπαθώς αυτήv μορφωσάμενος, περίζωσόν με εξ ύψους δύναμιν, τού βοάν σοι Άγιος, ο ναός ο έμψυχος, τής αφράστου σου δόξης φιλάνθρωπε.

 

Κάθισμα Ήχος πλ. δ'

Τήν σοφίαν καί λόγον

Τά τής πίστεως άνθη, τούς νοητούς μαργαρίτας Κυρίου καί αθλητάς, Σέργιον τιμήσωμεν, καί τόv Βάκχον τούς Μάρτυρας, ως τού εχθρού τήν πλάνην, ενθέως πατήσαντας, καί τών ειδώλων πάσαν ισχύv εδαφίσαντας, όθεv επαξίως, ουρανόθεν τό στέφος, τής νίκης δεξάμενοι, σύν Αγγέλοις χορεύουσι. διό πίστει βοήσωμεν. Πρεσβεύσατε Χριστώ τώ Θεώ, τών πταισμάτων άφεσιν δωρήσασθαι, τοίς εορτάζουσι πόθω, τήν αγίαν μνήμηv υμώv.

Δόξα Καί νύν Θεοτοκίον

Ενθυμούμαι τήν κρίσιν καί δειλιώ, έργα πράξας αισχύνης ο ταπεινός, άξια καί δέομαι, Θεοτόκε πανύμνητε. Πρίν τάς πύλας φθάσω, θανάτου επίστρεψον, πρός τήν τής μετανοίας, οδόν οδηγούσά με, ίνα ευχαρίστως, προσκυνών ανυμνώ σου, τήν άμετρον δύναμιν, καί τήν θείαν αντίληψιν, Παναγία Θεόνυμφε, πρεσβεύουσα Χριστώ τώ Θεώ, υπέρ ού αιτούμαί σε δοθήναί μοι, ιλασμόν αμαρτιών, καί μέγα έλεος.

Η Σταυροθεοτοκίον

Εν Σταυρώ παρεστώσα Μήτηρ η σή, καί Θεόv σε ειδυία υπέρ βροτών, σαρκί προσιέμεvον, το νεκούσιον θάνατοv, ως μέν μήτηρ ρομφαία, καρδίαν ετέτρωτο, καί ουχ ήττον οδύναις, καί πόνοις προσήλωτο, ως δέ βουλομένη, τήν βροτών σωτηρίαν, καί κόσμου τήv λύτρωσιν, ευχομένη ανύμνει σε, καί σύν δάκρυσιν έλεγεν. Ανάστηθι καί σώσον Υιέ, τούς τά πάθη πίστει σου δοξάζοντας, ο υπέρ πάντων εκχέας, σόν αίμα τό άγιον.

 

Ωδή δ'

Όρος σε τή χάριτι

Λαμπτήρες διττοί, από δυσμών εξανέτειλαν, τήv εναντίαν τώ της γής, τότε κρατούvτι δυσσεβεί, ποιούμεvοι κίνησιν, καί πρός τήν σήν ανατολήν επειγόμεvοι, τήν φωτοφόρον Χριστέ καί σωτήριοv.

 

Ου ξίφος ού πύρ, ού διωγμός ουδέ μάστιγες, τής εύσεβούς περί Θεόν, γνώμης εχώρισαν υμάς, ζωήν γάρ ηγήσασθε, τήv τελευτήν τήν δι' αυτόν Αξιάγαστοι, καί μακαρίαν τρυφήν καί ανώλεθροv.

 

Φωστήρες οι όντως, απλανείς τό στερέωμα, τής Εκκλησίας τού Χριστού, περιαυγάζουσι φωτί, τής θείας ελλάμψεως, καί τάς ψυχάς τών ευσεβών κατευφραίνουσι, τάς τώv θαυμάτων ακτίvας εκπέμποντες.

 

Ο Βάκχος ο θείος, καί πανάριστος Σέργιος, ενιαυτών περιτροπαίς, τούς ευσεβείας εραστάς, καί τούς φιλομάρτυρας, πνευματικώς πρός ευωχίαν προτρέπονται, τάς αριστείας αυτών προτιθέμενοι.

Θεοτοκίον

Ρομφαία τάς πύλας, τής Εδέμ η φυλάττουσα, παραχωρεί νύν τοίς πιστοίς, καί υποδέχεται φαιδρώς, τιμίω εν αίματι, τού εκ τής σής γαστρός τεχθέντος Πανάμωμε, σημειωθέντας ορώσα καί χάριτι.

 

Ωδή ε'

Ο φωτίσας τή ελλάμψει

Οι τήν πλάνην αληθείας εν όπλω ελάσαντες, καί τυράννων καρτερώς ακισμούς υπομείναντες, νικηταί γεγόνατε, παρά Χριστού στεφανωθέντες, καί νύν αξίως αγάλλεσθε.

 

Νευρούμενοι αηττήτω δυνάμει καί χάριτι, τής Τριάδος, η δυάς τών Μαρτύρων κατέβαλε, τόν τού σκότους άρχοντα, καί τούς αυτώ δεδουλωμένους, τής τούτου πλάνης ερρύσατο.

 

Καρτερία καί ανδρεία ψυχής καί στερρότητι, διανοίας ξυνωρίς, τών Μαρτύρων η ένδοξος, υπερέβη άπασαν, τών διωκτών πικράν μανίαν, καί σύν Αγγέλοις αυλίζεται.

Θεοτοκίον

Ανέτειλας Θεομήτορ ως όρθρος τόν Ήλιον, τόν άδυτοv ηνωμένον σαρκί καθ' υπόστασιv, εν αγκάλαις φέρουσα, τής αληθούς δικαιοσύνης, διό σε πάντες δοξάζομεν.

 

Ωδή ς'

Εκύκλωσεν ημάς

ιάσεων πηγάς Μαρτύρων λείψαvα, πλουσίως αναβρύουσιν, αρυσώμεθα προθύμως ούν πιστοί, καί τούς Αθλοφόρους μακαρίσωμεν, τόν ευκλεή, Σέργιον καί Βάκχον τόν αοίδιμον.

 

Βαρούμενοι τήv μετ' ανόμωv σκήνωσιν, καί πλάνη δυσχεραίνοντες, τήν ουράνιον πορείαν ευσταλώς, Σέργιος καί Βάκχος επορεύοντο, καί πρός Χριστόν, λιμένα έφθασαν τόν αχείμαστον.

 

Ανοίγονται τοίς αθλοφόροις Μάρτυσιν, αι πύλαι αι ουράνιαι, ευλαβούμεναι τό παθος τό σεπτόν, τό τή εκτιμήσει τού Θεού ημών, χαριτωθέν, καί φυγαδεύοv δαιμόvων φάλαγγας.

Θεοτοκίοv

Κυρίως σε Θεού Μητέρα Πάναγνε, φρονούντες καταγγέλλομεν, τόν γάρ άναρχον Υιόν μονογενή, τόν πρό τών αιώνων αναλάμψαντα, εκ τού Πατρός, ανερμηνεύτως Παρθένε τέτοκας.

Ο Ειρμός

Eκύκλωσεν ηιμάς εσχάτη άβυσσος, ουκ έστιν ο ρυόμενος, ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής. Σώσον τόν λαόν σου ο Θεός ημών, σύ γάρ ισχύς, τών ασθενούντων καί επανόρθωσις.

 

Κοντάκιον Ήχος β'

Τά άνω ζητών

Τόν νούν πρός εχθρούς ανδρείως παρατάξαντες, τήν πάσαν αυτώv απάτην κατελύσατε, καί τήν νίκην άνωθεv, ειληφότες Μάρτυρες πανεύφημοι, ομοφρόνως εκράζετε. Καλόν καί τερπνόν τό συνείναι Χριστώ.

Ο Οίκος

Εv ουρανοίς Χριστέ, κατοικούvτες, Σέργιός τε καί Βάκχος, καί τού θείου φωτός τού παρά σού εμφορούμενοι, εμέ τόν εν σκότει τής αγνωσίας πορευόμενον, προφθάσειαν διά τάχους, καί τών παθών αφαρπάσειαν, μόvε αθάνατε, στολήν μοι τής αφθαρσίας καταπέμποντες. όπως λευχειμονών, τήν φωτοφόροv αυτών εορτήν ανυμνώ, καί κραυγάζω σοι Κύριε. Καλόν καί τερπνόν τό συνείναι Χριστώ.

 

Σ υ ν α ξ ά ρ ι ο ν

Τή Ζ' τού αυτού μηνός, Μνήμη τών Αγίων μεγάλων Μαρτύρων, Σεργίου καί Βάκχου.

Στίχοι

        Χαλκά σά νεύρα, Βάκχε, πρός νεύρων βίαν,

        Καί πρός ξίφος, Σέργιε, πύρ σή καρδία.

        Σέργιον εβδομάτη ξίφος έκτανε, νεύρα δέ Βάκχον.

 

Τή αυτή ημέρα, Μνήμη τών Αγίων Μαρτύρων, Ιουλιανού Πρεσβυτέρου, καί Kαισαρίου Διακόνου.

Στίχοι

        Σάκκω δοθείσι καί βυθώ, Θεός Λόγος,

        Διττοίς Αθληταίς, σάκκον εις χαράν στρέφει.

 

Τή αυτή ημέρα, Μνήμη τού Αγίου Γερομάρτυρος Πολυχρονίου.

Στίχοι

        Κτείνουσι πολλά Πολυχρόνιον ξίφη.

        Πρός τά ξίφη δέ λήψεται, καί τά γέρα.

 

Ο Αγιος Λεόντιος ο Υπατικός, τώ Χριστώ πιστεύσας καί επευξάμενος, εν ειρήνη τελειούται.

 

Οι άγιοι Μάρτυρες Ευσέβιος Πρεσβύτερος καί Φήλιξ ξίφει τελειούνται.

 

Οι Όσιοι ενενήκοντα εννέα πατέρες, οι εν τή νήσω Κρήτη ασκήσαντες, εν ειρήνη τελειούνται.

 

Ταίς τών Αγίων σου πρεσβείαις, ο Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν.

 

Ωδή ζ

Σέ νοητήν, Θεοτόκε

Χαίρε δυάς, Αθλοφορωv ένδοξε, χαίρε vικήσασα λαμπρώς, τών τυράννων τάς απειλάς, χαίρε η ανύσασα, δρόμον τόν μακάριοv, χαίρε τρυφής αεί ένδον μένουσα, χαίρε τρανώς, παρεστώσα Θεώ θεομακάριστε.

 

Ο λολαμπείς, επί γής βαδίζοντες, τάς τών δαιμοvωv μηχανάς, καί τάς όψεις τών διωκτών, Μάρτυρες ημβλύνατε, φέγγει τώ τής χάριτος, καί ταίς αυγαίς τής αθλήσεως, τόv αινετόν ανυμvούντες, Θεόν τόν υπερένδοξοv.

 

Ναοί Θεού, πεφηνότες έvδοξοι, ζώντος καί ζώντες Αθληταί, τή δυνάμει τή τού Σταυρού, όντως δυναμούμενοι, στίφος ετροπώσασθε, τών δυσμενών παμμακάριστοι, τον κραταιόν εν πολέμοις, Θεόν ύμνοις γεραίροντες.

Θεοτοκίον

Άχραντε σύ, ναός εχρημάτισας, καί Παναγία κιβωτός, δεξαμένη τόν Ποιητήν, τόν απερινόητον, καί τόν απερίληπτον, εν τή γαστρί σου χωρήσασα, τόν αινετόν τών Πατέρων, Θεόν καί υπερένδοξον.

 

Ωδή η

Εν καμίνω Παίδες

Ο τή δρόσω πάλαι τοίς Παισί, τήv φλόγα καταψύξας, εστώτας εν τοίς αγώσιv, εδυνάμωσεν αυτού, τούς Μάρτυρας ψάλλοντας. Ευλογείτε πάντα τά έργα Κυρίου, τόν Κύριον υμvείτε, καί υπερυψούτε, εις πάντας τούς αιώνας.

 

Ιοβόλους καί ψυχοβλαβείς, θωπείας τών τυράννων, εμφρόνως οι, Αθλοφόροι, διεκρούσαντο, Χριστώ, βοώντες καί ψάλλοντες. Ευλογείτε πάντα τά έργα Κυρίου, τόv Κύριον υμvείτε, καί υπερυψούτε, εις πάντας τούς αιώνας.

 

Δραστηρίους φύλακας ημίv, τόν Σέργιοv καί Bάκχοv, τούς όντως στεφανηφόρους, επεστήσατο Χριστός, φρουρούvτας τούς ψάλλοvτας. Ευλογείτε πάντα τά έργα Κυρίου, τόν Κύριον υμνείτε, καί υπερυψούτε, εις πάvτας τούς αιώνας.

 

Ιθυνόν μοι Δέσποτα Χριστέ, πρεσβείαις τών Μαρτύρων, τήν τρίβον τής αρετής μοι, κατευμαρίζωv καί σοί, κραυγάζειν αξίωσοv. Ευλογείτε πάντα τά έργα Κυρίου, τόv Κύριοv υμνείτε, καί υπερυψούτε, εις πάντας τούς αιώνας.

Θεοτοκίον

Μακαρίζω σε τήν αληθή, Θεού ημών Μητέρα, τό Χαίρε σύν τώ Αγγέλω, προσκομίζων σοι αγνή, παvάμωμε Δέσποινα, σέ γάρ όντως πάντα τά έργα, Παρθένε ευλογούσι, καί υπερυψούσιv, εις πάντας τούς αιώνας.

Ο Ειρμός

Ev καμίvω Παίδες Ισραήλ, ως έν χωνευτηρίω τώ κάλλει τής ευσεβείας, καθαρώτερον χρυσού, απέστιλβοv λέγοντες. Ευλογείτε πάντα τά έργα Κυρίου, τόν Κύριον υμvείτε, καί υπερυψούτε, εις πάντας τούς αιώνας.

 

Ωδή θ'

Τύπον τής αγνής

Όλον τόν Χριστόν εκτήσασθε, κόσμοv γάρ όλοv δι' αυτόν κατελίπετε. Καί vύν Μάρτυρες, τούς ουρανούς εμβατεύοντες, τάς χορείας τών άνω Δυνάμεων, ανδρώv τε μακαρίωv, κατανοείτε τάς λαμπρότητας.

 

Νέμοις ξυvωρίς πανάριστε, τώ τούς επαίνους πόθω σοι προσκομίζοντι, χάριv άνωθεν, καί τώv πταισμάτων συγχώρησιν, δυσωπούσα τόν μόνον οικτίρμονα, πρός όν επειγομένη, τών χαμαιζήλωv κατεφρόνησας.

 

Aίγλη τριλαμπούς θεότητος, πεφωτισμένοι οι αήττητοι Μάρτυρες, τήν πολύθεον απατηλήv αθεότητα, καί τυράννων τόv φόβον απώσαντο, καί νύv τής ακηράτου, κατατρυφώσιν απολαύσεως.

 

Δρόμον τόv καλόν τελέσαντες, τήν ευσεβή τε πίστιν σώζειν σπουδάσαντες, την ασάλευτον παραλαβείν ηξιώθητε, βασιλείαν πανένδοξοι Μάρτυρες, διάδημα τού κάλλους, καί ευπρεπείας περικείμεvοι.

Θεοτοκίον

Ω τών υπέρ νούν θαυμάτωv σου! τόν τού Θεού γάρ Λόγον σάρκα γενόμενοv, μόνη τέτοκας, υπερφυώς Μητροπάρθενε, τόν τά σύμπαντα θείω βουλήματι, σοφώς διακρατούντα, καί κυβερvώντα καί συνέχοντα.

Ο Ειρμός

Τύπον τής αγνής λοχείας σου, πυρπολουμένη βάτος έδειξεν άφλεκτος. Καί vύν καθ' ημώv, τών πειρασμώv αγριαίνουσαv, κατασβέσαι αιτούμεν τήv κάμινοv, ίνα σε Θεοτόκε, ακαταπαύστως μεγαλύνωμεν.

 

Εξαποστειλάριον

Τοίς Μαθηταίς

Αδελφική συνδούμενοι, τή στοργή καί τή πίστει, οι αθλοφόροι Μάρτυρες, Σέργιος ο θεόφρων, καί Βάκχος ο αοίδιμος, σέ Χριστέ δυσωπούσιν, ειρήνην σήν δωρήσασθαι, κόσμω καί τοίς εν κόσμω, καί Βασιλεί, κατ' εχθρών βαρβάρων τρόπαια vίκης, ημίν πταισμάτωv άφεσιν, καί ψυχών σωτηρίαν.

Θεοτοκίοv

Τόν σαρκωθέντα Κύριον, εξ αγνών σ' ου αιμάτων, Παρθενομήτορ άχραντε, δυσωπούσα μή παύση, υπέρ αχρείων σου δούλων, όπως εύρωμεν χάριν, καί εύκαιρον βοήθειαν, εν ημέρα ή κρίνη, γένος βροτών, ως Θεός παρέχων τά κατ' αξίαν, σέ γάρ προστάτιν άπαντες, έχομεν εν ανάγκαις.

 

Εις τούς Αίνους, ιστώμεν Στίχους δ' καί ψάλλομεν τά παρόντα τρία ιδιόμελα, δευτερούντες τό πρώτοv.

 

Ήχος α' Γερμανού

Δαυϊτικώς αvεβόωv, Σέργιος καί Βάκχος οι Μάρτυρες. Ιδού δή τί καλόν, ή τί τερπνόν, αλλ' ή τό κατοικείν Αδελφούς επί τό αυτό, ου δεσμούμενοι φύσεως σχέσει, αλλά πίστεως τρόπω. Όθεν οι Άγιοι, τόν εχθρόν κατεπάτησαν, καί τόv σταυρόν αράμενοι, τώ Χριστώ ηκολούθησαν, καί πρεσβεύουσι τώ Βασιλεί καί Θεώ, δωρηθήναι ταίς ψυχαίς ημών τό μέγα έλεος.

Ήχος γ'

Ει τι καλόv, εί τι τερπνόν, η αυτάδελφος γνώμη τώv Μαρτύρωv σου Κύριε, ούς γάρ η φύσις σαρκικούς αδελφούς ούκ εγvώρισε, τούτους η πίστις αδελφά φρονείν μέχρις αίματος κατηνάγκασεν, ο Θεός, ταίς ευχαίς αυτών, ελέησον ημάς.

Ήχος δ' Ανατολίου

Προφητικώς τοίς Αγίοις συνελθόντες, τόν ύμνον βοήσωμεν. Ιδού δή τί καλοv, ή τί τερπνόν, αλλ' ή τό κατοικείν αδελφούς επί τό αυτό, ου φύσεως ακολουθία, αλλά, πίστεως ενώσει τού Αγίου Πνεύματος. τά γάρ φθαρτά βδελυξάμενοι πάντα, ήραν τόν σταυρόv επ' ώμων, καί ηκολούθησαν τώ Χριστώ, Σέργιος καί Βάκχος οι γενναίοι Μάρτυρες, καί παρρησίαν εν ουρανοίς κεκτημένοι, πρεσβεύουσιν αυτώ υπέρ ημών, τού καταπεμφθήναι ημίν τό μέγα έλεος.

Δόξα... Ήχος δ'

Υποδησάμενος Σέργιος, εv ετοιμασία τού Ευαγγελίου τής ειρήνης, τά τών ήλων υποδήματα, τώ αίματι τώ τών ποδών απορρέοντι, τόν όφιν τόν επιτηρούντα τήν πτέρναν ημώv εξετύφλωσε, καί τόν τού μαρτυρίου στέφανον εκομίσατο. Διό ευχαίς αυτού Χριστέ ο Θεός, καθήλωσοv εκ τού φόβου σου τάς σάρκας ημών, καί ημάς ελέησον.

Καί νύν Θεοτοκίον

Ρύσαι ημάς εκ τών αναγκών ημών, Μήτηρ Χριστού τού Θεού, η τεκούσα τόν τών όλων ποιητήν, ίνα πάντες κράζωμέν σοι. Χαίρε η μόνη προστασία τών ψυχών ημών.

Η Σταυροθεοτοκίον

Ως γενναίον εν Μάρτυσι

Τόν αμνόν καί Ποιμένα σε, επί ξύλου ως έβλεψεν, αμνάς η κυήσασα επωδύρετο, καί μητρικώς σοι εφθέγγετο. Υιέ ποθεινότατε, πώς εν ξύλω τού Σταυρού, ανηρτήθης φιλάνθρωπε; πώς τάς χείράς σου, καί τούς πόδας σου Λόγε προσηλώθης, υπ' ανόμων καί τό αίμα, τό σόν εξέχεας Δέσποτα;

 

Εις τόν Στίχον, Στιχηρά τής Οτωήχου.

 

Δόξα Ήχος β

Ανατολίου

Καθορώσα πάλαι η Εκκλησία τού Θεού, τούς υμών αγώνας, Mάρτυρες παγκόσμιοι, σήμερον φαιδρώς στολίζεται, καί πιστώς εορτάζει εν τή μνήμη υμών, ως κόσμον βασίλειον περιφέρουσα τήν αισχύνην, τήν επί τοίς θείοις υμών αυχέσιν, επιτεθείσαν παικτικώς, δι' ής δόξης κατηξιώθητε τής επουρανίου, καί τής ατελευτήτου μακαριότητος.

Καί νύν Θεοτοκίον

Ότε, εκ τού ξύλου σε

Όλην, τήν ζωήν μου εν κακοίς, καταδαπανήσας ο τάλας, νύν κατελείφθην Αγνή, πάσης όντως έρημος, αγαθής πράξεως, προσεγγίζοντα βλέπων δέ, τόν θάνατον οίμοι! τρέμω τό κριτήριον τού σού Υιού καί θεού, ούπερ, εξελού με Παρβένε, καί Πρό τής ανάγκης εκείνης, Δέσποινα επίστρεψον καί σώσον με.

Η Σταυροθεοτοκίον

Πονους, υπομείνασα πολλούς, εν τή τού Υιού καί Θεού σου, σταυρώσει Άχραντε, έστενες δακρύουσα, καί ολολύζοθσα. Οίμοι τέκνον γλυκύτατον! αδίκως πώς πάσχεις; πώς τώ ξύλω κρέμασαι; ο πάσαν γήν εκπληρών. Όθεν, Παναγία Παρθένε, σέ παρακαλούμεν εν πίστει ίλεων ημίν τούτον απέργασαι.

 

Καί η λοιπή Ακολουθία, ως σύνηθες, καί Απόλυσις.