ΜΕΣΩΡΙΟΝ ΤΗΣ Θ ΩΡΑΣ

Ιερεύς Ευλογητός ο Θεός ημών, πάντοτε, νύν, καί αεί, καί εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν.

 

Δόξα σοι ο Θεός ημών, δόξα σοι.

 

Βασιλεύ ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον αγαθέ, τας ψυχάς ημών. Αμήν.

 

Άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός, άγιος αθάνατος ελέησον ημάς (εκ τρίτου).

Δόξα... Kαι νυν...

      Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς.

      Κύριε, ιλάσθητι ταις αμαρτίαις ημών.

      Δέσποτα, συγχώρησον τας ανομίας ημίν.

      Άγιε, επίσκεψαι και ίασαι τας ασθενείας ημών,

      ένεκεν του ονόματός σου.

Κύριε ελέησον (εκ τρίτου)

Δόξα... Kαι νυν...

Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου, ελθέτω η βασιλεία σου, γενηθήτω το θέλημά σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, καί μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.

Ιερεύς Ότι σού εστιν η βασιλεία...

Αμήν.

Κύριε ελέησον ιβ'

Δόξα... Και νυν...

      Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν τω βασιλεί ημών Θεώ.

      Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν Χριστώ τω βασιλεί ημών Θεώ.

      Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν αυτώ, Χριστώ τω βασιλεί και Θεώ ημών.

 

Ψαλμός 112

      Αινείτε παίδες Κύριον αινείτε τό όνομα Κυρίου

      εί η τό όνομα Κυρίου ευλογημένον από τού νύν καί έως τού αιώνος

      από ανατολών ηλίου μέχρι δυσμών αινείτε τό όνομα Κυρίου

      υψηλός επί πάντα τά έθνη ο Κύριος επί τούς ουρανούς η δόξα αυτού

      τίς ως Κύριος ο Θεός ημών ο εν υψηλοίς κατοικών

      καί τά ταπεινά εφορών εν τώ ουρανώ καί εν τή γή

      ο εγείρων από γής πτωχόν καί από κοπρίας ανυψών πένητα

      τού καθίσαι αυτόν μετά αρχόντων μετά αρχόντων λαού αυτού

      ο κατοικίζων στείραν εν οίκω μητέρα τέκνων ευφραινομένην

 

Ψαλμός 137

      Εξομολογήσομαί σοι Κύριε εν όλη καρδία μου ότ ι ήκουσας τά ρήματα τού στόματός μου καί εναντίον αγγέλων ψαλώ σοι

      προσκυνήσω πρός ναόν άγιόν σου καί εξομολογήσομαι τώ ονόματί σου επί τώ ελέει σου καί τή αληθεία σου ότι εμεγάλυνας επί πάν όνομα τό λόγιόν σου

      εν η άν ημέρα επικαλέσωμαί σε ταχύ επάκουσόν μου πολυωρήσεις με εν ψυχή μου εν δυνάμει σου

      εξομολογησάσθωσάν σοι Κύριε πάντες οι βασιλείς τής γής ότι ήκουσαν πάντα τά ρήματα τού στόματός σου

      καί ασάτωσαν εν ταίς οδοίς Κυρίου ότι μεγάλη η δόξα Κυρίου

      ότι υψηλός Κύριος καί τά ταπεινά εφορά καί τά υψηλά από μακρόθεν γινώσκει

      εάν πορευθώ εν μέσω θλίψεως ζήσεις με επ' οργήν εχθρών μου εξέτεινας χείρά σου καί έσωσέν με η δεξιά σου

      Κύριος ανταποδώσει υπέρ εμού Κύριε τό έλεός σου εις τόν αιώνα τά έργα τών χειρών σου μή παρής

 

Ψαλμός 139

      Εξελού με Κύριε εξ ανθρώπου πονηρού από ανδρός αδίκου ρύσαί με

      οίτινες ελογίσαντο αδικίας εν καρδία όλην τήν ημέραν παρετάσσοντο πολέμους

      ηκόνησαν γλώσσαν αυτών ωσεί όφεως ιός ασπίδων υπό τά χείλη αυτών

      φύλαξόν με Κύριε εκ χειρός αμαρτωλού από ανθρώπων αδίκων εξελού με οίτινες ελογίσαντο υποσκελίσαι τά διαβήματά μου

      έκρυψαν υπερήφανοι παγίδα μοι καί σχοινία διέτειναν παγίδας τοίς ποσίν μου εχόμενα τρίβου σκάνδαλον έθεντό μοι

      είπα τώ κυρίω Θεός μου εί σύ ενώτισαι Κύριε τήν φωνήν τής δεήσεώς μου

      Κύριε Κύριε δύναμις τής σωτηρίας μου επεσκίασας επί τήν κεφαλήν μου εν ημέρα πολέμου

      μή παραδώς με Κύριε από τής επιθυμίας μου αμαρτωλώ διελογίσαντο κατ' εμού μή εγκαταλίπης με μήποτε υψωθώσιν

      η κεφαλή τού κυκλώματος αυτών κόπος τών χειλέων αυτών καλύψει αυτούς

      πεσούνται επ' αυτούς άνθρακες εν πυρί καταβαλείς αυτούς εν ταλαιπωρίαις ου μή υποστώσιν

      ανήρ γλωσσώδης ου κατευθυνθήσεται επί τής γής άνδρα άδικον κακά θηρεύσει εις διαφθοράν

      έγνων ότι ποιήσει Κύριος τήν κρίσιν τού πτωχού καί τήν δίκην τών πενήτων

πλήν δίκαιοι εξομολογήσονται τώ ονόματί σου καί κατοικήσουσιν ευθείς σύν τώ προσώπω σου

 

Δόξα... Καί νύν... Αλληλούϊα, Αλληλούϊα, Αλληλούϊα. Δόξα σοι ο Θεός, Κύριε, ελέησον (γ') Δόξα... Kαι νυν...

 

Άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός, άγιος αθάνατος ελέησον ημάς (εκ τρίτου).

Δόξα... Kαι νυν...

      Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς.

      Κύριε, ιλάσθητι ταις αμαρτίαις ημών.

      Δέσποτα, συγχώρησον τας ανομίας ημίν.

      Άγιε, επίσκεψαι και ίασαι τας ασθενείας ημών,

      ένεκεν του ονόματός σου.

Κύριε ελέησον (εκ τρίτου)

Δόξα... Kαι νυν...

Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου, ελθέτω η βασιλεία σου, γενηθήτω το θέλημά σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, καί μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.

Ιερεύς Ότι σού εστιν η βασιλεία...

 

Ο φωτίσας τά επίγεια διά Σταυρού, καί καλέσας εις μετάνοιαν αμαρτωλούς, μή χωρίσης με τής ποίμνης σου ο ποιμήν ο καλός, αλλά ζήτησόν με, Δέσποτα τόν πλανώμενον, καί τή αγία σου ποίμνη συναρίθμησον, ο μόνος αγαθός καί φιλάνθρωπος.

Δόξα...

Ως ο Ληστής ομολογώ, καί βοώ σοι τώ αγαθώ. Μνήσθητι μου Κύριε, εν τή Βασιλεία σου, καί σύν αυτώ ο εκουσίως με συναρίθμησον, τά πάθη υπέρ ημών καταδεξάμενος.

Καί νύν...

Τόν δι ημάς σταυρωθέντα, δεύτε πάντες υμνήσωμεν, αυτόν γάρ κατείδε Μαρία, επί τού ξύλου, καί έλεγεν, Ει καί σταυρόν υπομένεις, σύ υπάρχεις, ο Υιός καί Θεός μου.

 

Κύριε έλέησον μ'

Ο εν παντί καιρώ και πάση ώρα εν ουρανώ και επί γης προσκυνούμενος και δοξαζόμενος Χριστός ο Θεός, ο μακρόθυμος, ο πολυέλεος, ο πολυέσπλαγχνος, ο τους δικαίους αγαπών και τους αμαρτωλούς ελεών, ο πάντας καλών προς σωτηρίαν διά της επαγγελίας των μελλόντων αγαθών , αυτός. Κύριε, πρόσδεξαι και ημών εν τη ώρα ταύτη τας εντεύξεις και ίθυνον την ζωήν ημών προς τας εντολάς σου. Τας ψυχάς ημών αγίασον, τα σώματα άγνισον , τους λογισμούς διόρθωσον, τας εννοίας κάθαρον και ρύσαι ημάς από πάσης θλίψεως, κακών και οδύνης. Τείχισον ημάς αγίοις σου Αγγέλοις, ίνα τη παρεμβολή αυτών φρουρούμενοι και οδηγούμενοι καταντήσωμεν εις την ενότητα της πίστεως και εις την επίγνωσιν της απροσίτου σου δόξης, ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Κύριε ελέησον  γ'

Δόξα... Και νυν...

Τήν Τιμιωτέραν τών Χερουβείμ, καί ενδοξοτέραν ασυγκρίτως τών Σεραφείμ, τήν αδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκούσαν, τήν όντως Θεοτόκον, σέ μεγαλύνομεν.

 

Εν ονόματι Κυρίου, ευλόγησον Πατερ.

 

Ιερεύς Δι ευχών...

 

Καί ποιούμεν τάς τρείς μεγάλας μετανοίας, Είθ' ούτω, λέγομεν καθ' εαυτούς καί ένα στίχον τής Ευχής τού Οσίου Εφραίμ.

 

Κύριε, καί Δέσποτα τής ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργίας, φιλαρχίας, καί αργολογίας μή μοι δώς.

 

Πνεύμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής καί αγάπης, χάρισαί μοι τώ σώ δούλω.

 

Ναί, Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι τού οράν τά εμά πταίσματα, καί μή κατακρίνειν τόν αδελφόν μου, ότι ευλογητός εί, εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν.

 

Μετά δέ ταύτας, ετέρας μικράς ιβ' λέγοντες καθ' εκάστην, τό ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ, καί ελέησόν με, καί πάλιν μετάνοιαν μεγάλην, καί τόν τελευταίον στίχον τής ανωτέρω Ευχής.

 

Ναί, Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι τού οράν τά εμά πταίσματα, καί μή κατακρίνειν τόν αδελφόν μου, ότι ευλογητός εί, εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν.

 

Δέσποτα Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ο μακροθυμήσας επί τοίς ημώv πλημμελήμασι, καί άχρι τής παρούσης ώρας αγαγών ημάς, εν ή επί τού ζωοποιού ξύλου κοεμάμενος, τώ εθγνώμοvι ληστή τήv εις τόv Παράδεισον ωδοποίησας είσοδον, καί θαvάτω τόν θάvατοv ώλεσας, ιλάσθητι ημίν τοίς ταπειvοίς, καί αμαρτωλοίς καί αναξίοις δούλοις σου. Ημάρτομεv γάρ καί ηνομήσαμεv, καί ουκ εσμέv άξιοι άραι τά όμματα ημώv, καί βλέψαι εις τό ύψος τού ουραvού, διότι κατελίπομεν τήν οδόv τής δικαιοσύνης σου καί επορεύθημεν εν τοίς θελήμασι τώv καρδιώv ημών. Αλλ' ικετεύομεv τήv σήν ανείκαστον αγαθότητα. Φείσαι ημών, Κύριε κατά το πλήθος τού ελέους σου, καί σώσον ημάς διά τό όvομά σου τό Άγιοv, ότι εξέλιπον εν ματαιότητι αι ημέραι ημώv. Εξελού ημάς τής τού αντικειμένου χειρός,καί άφες ημίv τά αμαρτήματα, καί vέκρωσοv τό σαρκικόν ημών φρόνημα, ίvα τόν παλαιόv αποθέμεvοι άνθρωποv, τόν νέον ενδυσώμεθα, καί σοί ζήσωμεν τώ ημετέρω Δεσπότη καί κηδεμόνι. Καί ούτω τοίς σοίς ακολουθούvτες προστάγμασιν, εις τήv αιώνιοv ανάπαυσιν καταντήσωμεv, ένθα πάvτων εστί τώv ευφραινομέvων η κατοικία. Σύ γάρ εί η όντως αληθινή ευφροσύνη καί αγαλλίασις τών αγαπώντων σε, Χριστέ ό Θεός ημών, καί σοί τήν δόξαν αναμπέπομεv, σύν τώ ανάρχω σου Πατρί, καί τώ Παναγίω, καί αγαθώ, καί ζωοποιώ σου Πνεύματι, νύν καί αεί, καί εις τούς αιώνας τών αιώνωv. Αμήv.

 

Δόξα... Και νυν... Κύριε ελέησον  γ'

 

ο Ιερεύς αμέσως τήν Απόλυσιν